Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Το κορίτσι με τη μοβ τούφα

(μια ιστορία που φτιάξαμε με τους 11χρόνους Παναγιώτη και Άννα, στα πλαίσια παρέμβασης της οργάνωσης HomeStart Πειραιά)

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, η Λίλα. Ήταν ένα κοριτσάκι σαν όλα τα άλλα μα είχε και κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε ένα μωρό. Μια μοβ τούφα στα μαλλιά της. Η μητέρα της στην αρχή τρόμαξε και απόρησε. 
"Γιατρέ! Γιατί το κοριτσάκι μου έχει αυτή τη μοβ τούφα στο κεφάλι της;", είπε.
"Είναι από αυτά τα παράξενα που φέρνει μερικές φορές η ζωή", απάντησε ο σοφός γιατρός, που είχαν δει πολλά τα μάτια του και δεν τρόμαζε πια, ούτε απορούσε.
Η μητέρα της Λίλας ικανοποιήθηκε από την απάντηση και όταν μεγάλωσε η Λίλα, κάθε φορά που τη ρωτούσε γιατί είχε αυτή τη μοβ τούφα και ξεχώριζε, της απαντούσε:
"Είναι από αυτά τα παράξενα που φέρνει μερικές φορές η ζωή".
    Κι έτσι, αφού το άκουσε αυτό πολλές φορές, άρχισε και η Λίλα να ικανοποιείται από αυτήν την απάντηση και σταμάτησε να αναρωτιέται, να ντρέπεται ή να λυπάται για τη μοβ τούφα που είχε στα μαλλιά της. Άρχισε σιγά σιγά να αγαπάει τη μοβ τούφα της και να μην μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της χωρίς αυτήν.
     Μα μετά η Λίλα πήγε στο σχολείο. Τα άλλα παιδιά, όταν την είδαν άρχισαν να γελάνε και να την κοροϊδεύουν. Η Λίλα έδειξε να μην δείχνει σημασία. Ήξερε πως η μοβ τούφα την έκανε μοναδική. Πληγώθηκε πολλές φορές μα δεν λύγισε. Και όταν κάποιο παιδί τη ρωτούσε στα σοβαρά γιατί είχε αυτή τη μοβ τούφα στα μαλλιά της απαντούσε με θάρρος:
"Είναι από αυτά τα παράξενα που φέρνει μερικές φορές η ζωή."
Το είπε πολλές φορές και κάποια στιγμή τα παιδιά βαρέθηκαν να γελάνε μαζί της. Οι κοροϊδίες τους ήταν άστοχες γιατί η περήφανη Λίλα έδειχνε να μην επηρεάζεται. Στα κρυφά άρχισαν να τη θαυμάζουν. Κι ύστερα να την αποδέχονται και να την αγαπούν. Η Λίλα πέρασε δύσκολα στην αρχή μα τελικά κατάφερε να βρει φίλους, που όταν μιλούσαν για τη μοβ τούφα τους στους γονείς τους, έλεγαν με δέος.
"Είναι από αυτά τα παράξενα που φέρνει μερικές φορές η ζωή."
      Κι ήταν όλα καλά μέχρι που ήρθε καινούρια διευθύντρια στο σχολείο. Η κυρία Ξινισμένη. Όταν είδε τη Λίλα, σοκαρίστηκε. Τι ήταν αυτό το παράξενο κορίτσι; Τι μαλλιά ήταν αυτά; Πώς τολμούσε να εμφανίζεται έτσι στον ιερό χώρο της μάθησης; Πώς τολμούσε τόσο απροκάλυπτα να διαφέρει;
Κάλεσε τη Λίλα και της είπε πως έπρεπε να βάψει τη μοβ τούφα της καστανή, όπως και τα υπόλοιπα τα μαλλιά της.
"Μα έτσι γεννήθηκα, κυρία!", διαμαρτυρήθηκε η Λίλα.
"Δεν με ενδιαφέρει καθόλου, νεαρή μου. Πρέπει να υπάρχει τάξη στην τάξη. Πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι. Τακτοποιημένοι και φρόνιμοι."
Η Λίλα στενοχωρήθηκε πραγματικά πολύ. Κάθισε σε ένα παγκάκι στο προαύλιο και άρχισε να κλαίει. Όλοι οι συμμαθητές της μαζεύτηκαν γύρω της. Όταν τους εξήγησε τι της ζήτησε η κυρία Ξινισμένη, θύμωσαν πραγματικά πολύ! Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο της Λίλας, ήταν και δικό τους. Ποιος ξέρει τι άλλο θα ζητούσε μετά η κυρία Ξινισμένη από εκείνους. Συζήτησαν για ώρα και πήραν όλοι μαζί μια απόφαση.
      Την επόμενη μέρα η κυρία Ξινισμένη είδε έκπληκτη όλους τους συμμαθητές της Λίλας με μια μοβ τούφα στα μαλλιά τους.
"Μα...", πήγε να διαμαρτυρηθεί.
¨Είπατε πως πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι, κα Ξινισμένη! Ορίστε, είμαστε ίδιοι!"
     Η κα Ξινισμένη δεν ήξερε τι να απαντήσει. Έξυνε το κεφάλι της αγχωμένη, ήταν σε πολύ δύσκολη θέση.
"Αλήθεια, Λίλα, παιδί μου, γιατί γεννήθηκες με μια μοβ τούφα στα μαλλιά σου;", σκέφτηκε μόνο να πει.
"Είναι από αυτά τα παράξενα που φέρνει μερικές φορές η ζωή!", φώναξαν όλα τα παιδιά.
Η κυρία Ξινισμένη ικανοποιήθηκε από την απάντηση. Δεν ξαναμίλησε για τη μοβ τούφα της Λίλας. Πήρε ένα καλό μάθημα από αυτήν την ιστορία και ποτέ πια δεν έκρινε ξανά άσχημα κάτι που δεν καταλάβαινε. Η Λίλα χάρηκε τόσο πολύ που την υπερασπίστηκαν οι συμμαθητές της και που μπορούσε να κρατήσει τη μοβ τούφα της. Και οι συμμαθητές της Λίλας κατάλαβαν πόση δύναμη είχαν αν ήταν ενωμένοι και καλοί.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου