Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Ένα αδιάκοπο κυνήγι...



Κάθισε πάνω στο ρολόι
Ο χρόνος έτρεχε με φόρα
Κι εκείνος άρχισε να τρέχει
Ο χρόνος γύριζε πιο πίσω
Γύριζε πίσω και εκείνος




Χωρίς στιγμή να σταματάει
Πάλευε να ισορροπήσει
Ανάμεσα σε οράματα και στόχους
Και στα όσα έχουν ήδη γίνει
Συχνά εκεί που προσπαθούσε
Έπεφτε, με δύναμη ριχνόταν
Σε μια άβυσσο, έναν βούρκο
Εκεί μετά και πριν γίνονταν ένα
Κι εκείνος τότε κολυμπούσε
Και πάλευε να βγει εξοντωμένος
Μόνο και μόνο να ανασάνει

Έτσι ήταν η ζωή του ανθρώπου εκείνου
Δευτερολέπτων αδιάκοπο κυνήγι...

Οι δείκτες γύριζαν σαν ξεχαρβαλωμένοι
Ανάμεσα σε παρελθόν και μέλλον
Σε αυτόν τον βούρκο από κάτω
Μονάχα έχανε ανάσες

"Θα σταματήσω το ρολόι!"
Είπε με τόλμη κάποια μέρα
Και θ'ανασάνω έστω για λίγο

Ήρθε η στιγμή
Την έζησε με πάθος
Δίχως παρελθόν ή μέλλον

Λίγο μετά άρχισε να τρέχει
Μπροστά και πίσω κι αντιστρόφως
Και έπεφτε πάλι και ξανά στο βούρκο

Δεν ήταν για πολλές στιγμές φτιαγμένος
Δεν ήταν για πολλές ανάσες





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου