Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

ΕΚΚΡΕΜΕΣ


Παιδιά
Σε ατέλειωτη
Ευθεία σειρά
Κούνιες
Πίσω τα σώματα μεγάλων
Μηχανικά απλωμένα χέρια
Ρομπότ λυπημένα
Διανύεται
Ανούσια, βαρετή γραμμή
Τρίξιμο
Ακούγεται
Πολλές φορές
Εκκωφαντικό

Νομίζεις πως όλα ξαφνικά
Θα σπάσουν, θα διαλυθούν

Κι ύστερα πάλι σιωπή
Ευθείες, ευθείες
Το τρίξιμο ψιθυρίζει τώρα
Κι όλα συνεχίζονται
Σαν ένα εκκρεμές
Που κάθε του χτύπος
Είναι απλώς φθορά

Κι αν έσπαζαν ξαφνικά
Ταυτόχρονα
Οι αλυσίδες των παιδικών χεριών;
Αν σαν γέλια πετάγονταν
Διαγώνια
Ή σε τρελά ζιγκ ζαγκ;

Τα μεγαλόσωμα κορμιά
Ίσως σωριάζονταν
Κι απέναντί τους θα βρίσκαν
Μόνο ουρανό

Το εκκρεμές τρελαμένο τώρα
Ίσως άρχιζε να χτυπάει
Όνειρα



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου