Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Σ Τ Ι Γ Μ Η

Η άνοιξη έρχεται και φεύγει
Στον ήλιο ανάμεσα, στα σύννεφα
Θυμάται, χαμογελά
Με ένα χαμόγελο φερμένο
Από χρόνια που ήταν κάποτε
Απλώς αθώα

Σε μια αυλή ανθισμένη
Όταν έχεις δίπλα σου
Παιδιά και λουλούδια
Μερικές φορές είναι
Όλα σαν αρκετά

Μπορείς για τόσο λίγο μόνο
Να κλείσεις τα μάτια στον αέρα
Μπορείς να μυρίσεις
Μια τόση δα στιγμή ευτυχίας
Περνάει και στο επόμενο φύσημα
Βρίσκεται ήδη μακριά σου

Είναι τόση δα μικρή
Και για αυτό και τόσο
Πολύτιμη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου