Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Σκυθρωπός Καθρέφτης

…Κι ένας καθρέφτης μετράει σκυθρωπός τη μορφή σου…
                                                                        Μ.Αναγνωστάκης, «13.12.43»


Έφτιαξαν τον Καθρέφτη Σκυθρωπό
Οι Άλλοι κι αυτός
Ένα θλιμμένο χάδι
Μια πνιγμένη οργή
Ποτέ δεν έμαθε στον Καθρέφτη
Να βλέπει
Χαμόγελο

Ήταν παιδί που ήθελε
Να κυνηγήσει τα πολλά
Χωρίς να χαίρεται
Σοβαρό, έξυπνο, αποτελεσματικό παιδί
Και στον Καθρέφτη γκρίζο



Μεγάλωνε κι άρχισε να μπαίνει
Στον κόσμο που θέλει
Τους ανθρώπους
Δυστυχισμένους
Και ο Καθρέφτης
Ήταν γι’αυτόν
Μια αλήθεια πολύ αδιαμφισβήτητη

Έκανε φίλους
Ταξίδεψε
Ερωτεύτηκε
Και ο Καθρέφτης
Συνέχισε να τον κοιτάζει
Κάθε πρωί
Με μια μορφή
Θλιβερή εξίσου

Κάποια μέρα
Ίσως να έβρεχε
Ίσως να ήταν μέρα φωτεινή
(μικρή σημασία έχει,
μιας και η βροχή
ανάλογα από το πώς
η ψυχή τη βλέπει
μπορεί να λάμπει
κι ο λαμπερός ο ήλιος
να φαίνεται απειλητικός μπορεί)
Κοίταξε πάλι τον Καθρέφτη
Περιμένοντας να δει
Την ίδια καθημερινή
Λυπητερή μορφή του

Και ο Καθρέφτης χαμογέλασε
Με ένα χαμόγελο αχνό
Πώς βρήκε το θάρρος
Είναι να απορεί κανείς
Τα αντικείμενα της ύλης
Δεν είναι για να παίρνουν πρωτοβουλίες

Και τότε εκείνος σκέφτηκε
Πως ναι, ήταν δυνατό
Κάποια στιγμή
Να βλέπει στη μορφή του κάθε μέρα
Ένα όμορφο αληθινό χαμόγελο

Και με αυτό να πορεύεται
Σε αυτόν τον κόσμο
Των σοβαρών
Των έξυπνων
Των αποτελεσματικών
Που κάθε μέρα στρέφουν το βλέμμα
Σε καθρέφτες θαμπούς
Χωρίς χρώμα
Και τέτοια βλέμματα
Και μεταξύ τους ανταλλάσσουν

Και σκέφτηκε
Πόσο όμορφο κι αστείο ίσως
Και αναπάντεχο και ανατρεπτικό
Και λίγο τρομακτικό μπορεί να ήταν
Μια μέρα βροχερή ή φωτεινή
Δεν έχει σημασία
Αυτοί όλοι οι καθρέφτες ξαφνικά
Οι σκυθρωποί, οι γκρίζοι, οι θαμποί
Να βγάλουν όλοι τους μορφές
Που δυνατά, πολύ δυνατά
Απέναντι σε αυτούς που τους κοιτάζουν
Θα γελάσουν



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου